Een arts is (bijna) als een accountant..

Met mijn jeugdvriend H. heb ik zo'n beetje een leven lang alle fases en stormen synchroon doorstaan: kleuterschool, basisschool, echtscheidingen, muziekschool, gymnasium, dansschool, puberteit, uitgaan, volwassenheid, eerste serieuze relatie, jong en veel kinderen.

En grappig genoeg dachten we na het gymnasium dat we toch echt 2 heel verschillende richtingen waren opgegaan: hij ging voor de lange intensieve weg van neurochirurgie...en ik voor, ehh ja ook zo'n weg maar dan met bestemming: openbaar (register-) accountant.

Nou studeerde en werkte hij in Leuven en ik in Amsterdam, maar na een tijdje kwamen we tot de conclusie dat een hoop dingen onbewust toch wel interessante verwantschappen hadden.

Wij hadden bijvoorbeeld zo'n beetje op hetzelfde moment een serieuze, nog steeds bestaande, relatie...met hij een arts en ik een (register-) accountant. Die de moeders zijn van mijn 3 en zijn 3, sinds gisteren 4, kinderen.

En we zijn dit jaar allebei op 33 jarige leeftijd tot de maatschap respectievelijk echelon van (tekeningsbevoegde) Partners/Directors toegetreden.

Maar de toevalligheden zijn de wereld nog niet uit, want op beroepsgroep niveau bestaan interessante parallellen en inspirerende verschillen.

Zo is dossiervorming niet alleen een hit in de accountancy, want niet gedocumenteerd is niet gecontroleerd, maar staan in de medische wereld letterlijk levens op het spel in geval van leemten in de registratie.

Waar de claimcultuur in de accountancy steeds manifester wordt, regent het in de medische beroepsgroep al jaren aansprakelijkheidsstellingen. Beide hebben tuchtcolleges die op volle toeren draaien.

Interessant zijn ook de wederzijdse maatschapsperikelen en de maatschappelijke discussies over inkomensniveau's van de vennoten.

Toch lijkt de medische wereld haar tijd vooruit op mijn beroepsgroep van registeraccountants:

Zo is de leverage in een specialistenmaatschap laag en continue focus op de ontwikkeling van artsen in opleiding onverminderd groot.

Heeft de medische staf gecapituleerd door haar inkomen uit publieke taken (i.c. medische zorg) te laten begrenzen.

Laat de medische beroepsgroep zich in haar bestuur door artsen en door externen vertegenwoordigen.

En hebben alle artsen bewust gekozen voor hun levenslange passie, namelijk die van medemensen gezond maken!

Ook qua passie verschil ik niet van H....maar verschillen wij helaas wel van heel veel registeraccountants, die zich na een tijdje niet meer kunnen opladen voor het openbaar beroep!