Wie praat bestaat...

...en wie schrijft blijft.

Ja, zeker in deze tijd. Waar iedere zelfrespecterende individu tenminste een eigen blog pagina via Wordpress heeft, profielen en netwerken op LinkedIn of Facebook onderhoudt, en daarnaast regelmatig Twittert en Instagramt.

Succes is een arbitrair begrip, maar het is fair to state dat de mate van bereik via genoemde media in belangrijke mate aan individueel succes lijken bij te dragen. Opvallend is het naar het lijkt rendabele fanatisme van politici, wetenschappers, rtv presentatoren en hoofdredacteuren van kranten.

Buiten deze groep zijn er natuurlijk nog veel meer social media grootverbruikers, al lijkt daar de oppervlakkigheid troef..en niet zonder reden. Degene die in dienst zijn van een werkgever worden in zekere zin de mond gesnoerd door diezelfde werkgever...en een beetje begrijpelijk is dat wel. Want wat gebeurt er als je als "werknemer van.." in de media verschijnt..precies dan wordt een persoonlijke mening misschien wel gezien als een uiting van het bedrijf waaraan de betreffende persoon verbonden is. En reputatieschade is voor niemand wenselijk. Daarbij, als alle kikkers uit de kruiwagen springen wordt zo'n onderneming een voor de buitenwereld stuurloos schip.

Deze situatie roept de existentiële vraag op wat een onderneming eigenlijk is? Is dat een massief apparaat met een hoge gevel en mooie naam erop met daar achter de werknemers. Of staan die werknemers vòòr die gevel en ondersteunt die onderneming als een infrastructuur die professionals. Ik denk dat we langszaam maar zeker naar dat laatste toe evolueren. Een aantal branches zijn daar verder in dan andere. Advocaten, architecten en vormgevers bijvoorbeeld zijn veel verder op dat gebied dan accountants of bankiers.  

Belangrijk is dat mensen ademen en mediaal kunnen ventileren. Als er onvoldoende geventileerd wordt ontstaat er een verhoogd risico op depressie als gevolg van de continu oprispende vraag van " wat voeg ik eigenlijk toe?" of "voor wie doe ik dit eigenlijk?". Alles met mate vanzelfsprekend, dus als een individu primair "thought leadership" zendt neemt de depressie de vorm aan van ..."en hoe krijg ik dit concreet omgezet in tastbare acties of producten".

Oplossingen zijn het bij elkaar brengen van beide extremen in de door Alexander Rinnooy Kan vurig bepleite oprichting van Denktanks en het terugtrekken van ondernemingen door achter haar werknemers te gaan staan!